MENU
Hier begint de verwarring. Op een fles uit Chili, Australië of de Verenigde Staten staat bijna altijd het druivenras groot op het etiket. Merlot, Sauvignon Blanc, Shiraz. Helder. Maar op een fles uit Frankrijk, Italië of Spanje zoek je daar vaak vergeefs naar. Daar draait het om de regio. Op een fles Chablis staat geen 'Chardonnay', want dat wordt verondersteld dat je dat weet. Hetzelfde geldt voor Bordeaux (Merlot en Cabernet Sauvignon) of een Chianti (Sangiovese). Gelukkig zetten steeds meer Europese producenten het druivenras ook op het achteretiket.
Die afkortingen staan er niet voor de sier. AOC (Frankrijk), DOC of DOCG (Italië) en DO (Spanje) zijn beschermde kwaliteitstitels. Ze garanderen dat de wijn aan bepaalde regels voldoet wat betreft druivenrassen, productie en herkomstgebied. Zie het als een keurmerk: hoe specifieker het gebied op het etiket, hoe strenger de regels en vaak ook hoe hoger de kwaliteit. 'Bourgogne' is al goed, maar 'Gevrey-Chambertin' is een stuk preciezer.
Een andere bekende term is Reserva. In Spanje is dat wettelijk beschermd en betekent het dat een Rioja minimaal drie jaar heeft gerijpt, waarvan minstens één jaar op eikenhout. Maar let op: in veel andere landen mag iedereen 'Reserve' op het etiket zetten zonder dat het iets betekent. Kijk dus altijd naar het land van herkomst.
Het jaartal op de fles is het jaar waarin de druiven zijn geoogst. Voor de meeste wijnen onder de 15 euro hoef je je daar niet druk over te maken, want die zijn gemaakt om jong te drinken. Bij duurdere flessen uit bijvoorbeeld Bordeaux of Piemonte kan het oogstjaar wél verschil maken. Een warm jaar levert rijpere, vollere wijnen op. Een koel jaar zorgt voor meer frisheid.
Het alcoholpercentage vertelt je iets over de body van de wijn. Rond de 11 tot 12,5% is meestal licht en fris, denk aan een Riesling of Vinho Verde. Boven de 14% wordt het voller en krachtiger, zoals een Australische Shiraz. Het staat verplicht op elke fles.
Misschien is het je al opgevallen: steeds meer flessen hebben een QR-code op het etiket. Dat is niet zomaar. Sinds de EU-regelgeving van december 2023 moeten alle wijnen van oogstjaar 2024 en later voedingsinformatie en een ingrediëntenlijst vermelden. Wijnproducenten mogen dat via een QR-code op de fles doen in plaats van alles fysiek op het etiket te drukken. Scan je de code, dan zie je precies hoeveel calorieën, suikers en welke toevoegingen er in je wijn zitten. Wijn was jarenlang de enige drank die geen ingrediëntenlijst hoefde te hebben. Dat is nu voorbij.
Bij twijfel in de winkel: check het achteretiket. Daar vind je vaak het druivenras, smaakomschrijvingen en serveeradvies. Kijk naar het alcoholpercentage als je wilt inschatten hoe zwaar de wijn is. En onthoud: een mooi etiket zegt niets over de kwaliteit. Andersom ook niet trouwens. Sommige schitterende wijnen hebben de lelijkste labels.
